Vakitsizliğin Aşkı

toz pembe sanılan düş bahçelerinin

şu günü acıya gark eden

hasret ısırganı çiçeklerini koparmak

yuvam dediğim aşkın, sensizliğinde

sözümün mihrak edindiği kadın

habersizliğin pervanesi vakitlerde

gözyaşımın aşikar olmuş aşk kervanıyla

avuçlarını kaldırdığın semada duamsın

adımlarının ekseni olmuş yokluğumun

makberisin, şu soluklarımın kuytusunda

devasız bir sızı ile harmanım

şu anılarının rüya tüccarlığında

kara yazgım dediğim kaderin

aklar içinde ki mürekkebi

şifanın sende gizli bir söz olduğu gerçeği

umudumun en büyük inanç silsilesi

eylediğin bir divaneliğim

fikrin koyu sevda minberinde

gözleri ufuk çizgisi nöbeti

hali hikayenin soluk bekçiliği

sıcaklığı visalsiz okunan

gözlerin, gönül iklimimin özlemi

olmayışların gün doğumunda

soğuk tenimin ayazı

belki sol yanımın lafı güzafı

şunca zamanın kavuştuğu mana

ama tek sebebidir yaşamaya

dünyalık yaşamdan götürmek istediği sonsuzluğa