Vakti Dolunca Bitiyor Her Sevda
Ölümsüz başlıyoruz aşka sevdalara
Sonrada kendi ellerimizle gömüyoruz
Toprağı bolca serpip unutulur sanıyoruz
Oysaki bilmiyoruz sabahı mahşer oluyor
Güneş kızıl doğuyor o günün şafağında
Gün aralandığında hala uykusuz gözlerimiz
Avuntularla dolu bir gelecekle yaşıyoruz
Sindirmeye çalışıyoruz bu küçük kalbimizi
Kaldırımlarda voltalıyoruz ayaklarımızı
Eskiyen yüzlere merhaba diyoruz
Ardından ellerimizi belimizde topluyoruz
Anlımızda bir yazıyla dolanıyoruz sokaklarda
Acımız büyük büyükçe yazıyor başımızda
Bir elimizde yüreğimiz bir elimizde aklımız
Alkışa tutuyoruz kendimizi
Anlıyoruz vakit yok, geç kalınmış sevdalara
İnceden bir melodi bitiveriyor dudaklarımızda
Yalnız ona yar demiştik diye mırıldanıyoruz
Saçma sapan kâbuslarla baş başa veriyor
Sebepsiz yere ölüyoruz, gereksiz yakınıyoruz
Kendimize yaptığımız bu ihaneti sineye çekip
Gururlu onurlu bir halde nefes alıp
Sevdalardan yoksun nefessiz kalıyoruz