Vaktim Kalmadı Artık

Hanidir nedendir

Bozkırım

Umutsuzluk fışkırıyorum

Hani var ya nedense

Bozlak gibi

Pir'sin

Tırmandıkça merdivenlere

Üflenir ney'e

Irmak kıvrılır yol kaybolur

Ulaştırsın ışığı güne

Diye.

Sen ki

Karşı duruşun

Çimlenen düşün

Dölüsün

Gök ışır bam telinden

Dudağından elinden

Bak her yöne sızıyorum ağırlaşarak

Uykusuzluğu paylaştığım sular

Ölçülmez olur

Yitip gitme

Sal dallarını çağlara

Çoğulla beni

Güneşi

Mayala ağıdıma

Çoğulla beni ki

Avuçlarımda yeniden açsın

Adını unutmakta olduğum çiçekler...