Vampir Kitabesi...
Bir kadın
Yağmura ağladığında
Kurak bir iklime ağladığını bilmezsiniz
Seni seviyorum dediğinde
Sevdiğini bimediğiniz gibi
Ya saçlarına rüzgarın
Ya da ellerine göğün
Belki de mavi eteğinin
Üsüne dökülen çocuk yüzü
Belki de camdan bakarken birden bire
Uçtuğunu gençliğinin
İhtimal ne özlediği
Ne beklediğidir
Kapıdan içreri girecek olan
Ama mecburen
Kader bu ya
Bildiği bütün öznesiz düşlerini
Zarfa koyarak
Eksilterek yüzünü
Soyuncak bir ağıt gibi
Girecek yine de koynuna
O vampir kitabesinin...
Başka bir çoğul içindir
Ödeşme yani
Alamadığı her şeye
Verdiği her şey
En çok tuzdur kesintisiz
Ermiş bir acı suda Ağlama türevi
Bu yüzden donmaz yüzü
Bir aynanın öksesine düşse de
Oğlu evlenmiştir el kızıyla
Saçları süpürgedir hep
Sonra bir şiire
Şairinin adını unutup
Eski bir defterde
Bırakıp kalktığını masada
Bir mum
Bir kadeh
Bir intihar taslağı
Asarlar bir ömür yalnızlığı
Kirpiklerine
Sonra bir gün güz gelir
Bir kadın en çok
Ne istemediğini bilir
...