Var İle Yokun Şiiri

Muhtaç olduğum kadar alıyorum senden

Eksildigim kadar vermeni istiyorum

Ne fazlasını isterim

Ne eksigine razi gelirim.

Bitham dusmeyecek kadar uzak kal yüreğimden

Daha fazlası kabulum değil.

Yer ile gök arasında ol

Ama en çokta kalbim ile fikrim arasında kal.

Vermem isteselerde seni

Yoksullaştirsan da kalbinden beni

Ben döner yine seni dilerim.

Kimse bilmese de derdimi

Bir sana açar söylerim.

Kilden de yaratilsam

Toprakta olsam

Var ile yokun arasında harman da olsam

Ben yine sana döner senden seni dilerim.

Bir bilinmeyen halim

Ne eksiğim

Ne tam

Bir garip sevdayım

Ister yudum yudum iç

Istersen kır at

Kabulum.

Ne reddederim

Ne giderim

Kaldığım yerde bir filiz gibi büyür

Ayak izlerimi sana veririm.

Kalbimden ne var ise yokluktan öte

Ve ne eksikse varliktanda fazla

Herseyimi sana vermisim.

Beni yaratan sana yaratmadiysa eğer

Ben bu canı ne isterim

Ne yasatirim.

Ahir olur gecer bu vakit

Allah ile kul bilmez ise

Ben de bu kalbi soker atarim.

Kalbimde ne çok hâl var

Ne çok giz

Her birini önüne serip

Buyur seninim derim.

Bir yudum su ol

Bir atış kalp

Nefes ol solut bana ruhunu

Yol ol adimlarimla uza

Bir vakit ol ki

Ne geçsin kolumda zaman

Ne aklimda ozlemin azalsin.

Her daim yaşa

Ruhumu sana

Kalbimi sana

Bedenimi sana

Kalirsa bir ben kalirim

Onu da serdim yoluna.

Beni benden al

Sen yap

Senden ise bir biz

Ben bu gizde yok olmaya raziyim

....

Tanrı beni sana bağışlasin

Sevdiğimsin

Sevdamsın

Aşk ile yok oluşumun bir halisin

Sen var ile yoksun

Yok ile var

Sen benim ruhu bedende ki tek sebebimsin

Sana kalp ile nefes yetmez sevgimi taşımaya

Ben yok olmaya başladım huzurunda

Karşında dal gibi erir giderim

Basimda bir sevdasin

Buram buram seni severim

Aklim fikrim öte

Uzak kalsin her derde kedere

Senden gelecekse

Zehir bile icmeye razi ve rizayim

Sevda benim halim oldu

Ben bir sevdakarim

Yok olmaya basladim

Mum olsam izim kalir

Ben izsiz yok oluyorum huzurunda