Varlığın Umut

Beni istiyorsun

Yalnızlığımı sunuyorum sana

Tüm karanlığı ile...

Umutsuz beklentilerime sürüyorum seni

Çoktan yitirmişim gülüşlerimi

Ufak bir tebessüme gizlerim bazen

Gözlerim ele verir kendini

Maskeler yapışmış yüzüme

Düşerse...

Hayat çıplak kalacak

Bir el-sin uzanan

İnce bir gül dalı

Dokunsam korkarım,kırıldı kırılacak

Yaprağında bir damla kan olur gözyaşım.

Öylesi saransın ki

Güneş kadar sıcak ve yalın

Su gibi duru

Çağlarsın...

Yüreğimin durgun nehir yataklarında

Bir umut doğar sonra seninle

Yarınlar daha mavi...

Başak olur sürersin

Kıtlık vuran toprağımdan

Sen verensin sınırsızca

Ben sen-de varım

Yürümek ne güzel

Biz-li yarınlara...

Devrim Tülay Aydın

02-01-2009