Varsın Düşeyim O Uçurumdan

bomboştu sessizlikti bu dört duvar arası

dolu gibi görünüyordu sadece

bu evde ben yaşadım ben bilirim

küçüklüğümden süre gelen acılarımı

ben taddım ben bilirim

ne acılardır ki artık hiç yakmıyorlar canımı

sinek ısırığı gibi geliyor hepsi

alıştı bu beden bu ruh acı çekmeye

hep iyiler kaybedermiş bu hayatta

bir kez daha anladım..

acaba daha öğrenip göreceğim yaşayacağım ne aldanışlar var hayatta

neler bekliyor beni..

neler itekliyor beni...

savaşmaya çabalamaya değecek kimler kaldı ki yanımda

bazen soruyorum da kendime

neden yaşıyorum ki hala

hoşuma mı gidiyordu yoksa acı çekmek

artık herşeyden soğudum kendimden bile

öyle bir hal aldı ki içimdeki ben tanıyamaz oldum

şaşırır oldum

uçurumun ucunda gibiyim...

ayağım kaydı kaycak

tutunduklarım

tutunamadıklarım

şimdi nerdeyim ben nerde sevdiklerim

ya ayağım kayarda düşersem diye iç geçiriyor bedenim

korkmalı mıyım

savaşmalı mıyım

ne yapmalıyım

kim tutacak şimdi ellerimden

kim kurtaracak beni

ya da boşverin varsın düşeyim o uçurumdan

son bulsun bu can bu beden

belki nefretlerimm sevdiklerimden

sevdiklerim nefretlerimden ..........

bilmiyorum ki neden?

herneyse

bırakın varsın düşeyim o uçurumdan.....