Vasat Bir Şiir

Vasat bir iklim bu

Herkes aç doyan yok

Çok kalabalık

İnsan yok...

Vasat ömür kor içinde

Trajedi komedi düşmüş ömre

Bazen umutsuz bir hasta

Kimi kez bitkin düşler içinde

Vasat bir gün bu

Güneşi saklayan bulutlar

Çekilin..

Güneşimi almayın benden

Getirin güzel yarınlarımı

Erguvan biraz da sümbül kokuları

Nedir bu karmaşa

Nedir bu kavga

Ne dostun belli ne düşmanın

Güvenim kalmadı

Ne sana ne kendime

Ne de zamana..

Vasat bir şiir bu yazdığım

Başı sonu umutsuzluk içinde

Belki geçer

Hani güneş çıkarsa

Belki..

""DnZ

11 Kasım 2012