Vay be

Ne güzel bir duygu seli

Ta falezler akıp

Bir meltem misali

Ruhumun perdelerine çarptı.

Bir aşktım, aşıktım

Ay ışığında yundum kendimi.

Bir yanım aktı gitti;

Ta antalya,

Kaç mesafeyi

Bir göz akıp kapayıncaya kadar

Vardım sanki...

Sanki Süleyman'ın

Cini,

Almış götürmüş beni

Vay be...

Güzel saçlarıyla

Denizi süpüren denizkızı

Oturmuş kayalıklara,

Gözleri ışıldayan yakamozlarda.

Titriyor kalbi su gibi;

Temiz, ferah bir akdeniz akşamında,

Ay parçası yüzüyle

Dalmış ki

Deniz gibi gözleri

ufkun en ucuna...

Vardım ağır ağır yanına

Bir serçe gibi ürkek

Gördü beni öyle baktı ki:

Ta içimden bir parçam kopup

Gözlerimden Kalbime düştü

Ben sevmişim be

Ne güzelmiş

Bir anda akdeniz rüyasında olmak

Buymuş.

Oturduk

Zaman bizi bekliyor bir kenarda.

Gök pırıl pırıl,

Gönlümüz gibi ışık.

Bir yelkenli geçiyor açıktan

Selam veriyor yansıyan gölgemize.

Bir sen bir ben

Ufukta kaybolan yelkenli

Hayat böyle işte

Durak durak yok,

Sevmeye vakit varken

Daha sonra deme.

Yürek çarpıntım dedin ya

Kıyıya vuran dalgalar gibi

Şiir gibi yumuşak

Sevgi gibi sıcak

Sessiz sessiz sızıyor içime.

Sen atıyor kalbim

Biz daha büyük bir sevginin

Yüreğinden geçen

Anlık bir sahne şimdi.

Haydi bak gözlerime

Ellerim ellerinde

Vay be...

(Ocak 2011 İstanbul)