Vay Limin
Şehrin bunaltan gürültüsünde
Çıldırtan "sessizliğin"e maruz kalmışım!
Sabrım öyle bir uyuşmuş ki
Vay limin!
Açık unutulmuş paslı bir makas gibi
Battı batacak dimağımın derinliklerine,
Kırmızı bir nar gibi çatlamış ken
Tetanoz çiçeklerin..
Çaresizliğimden dir bu vay limin
Soyunmuş cümle umutlarım,
Med cezir salınımlarım..
Tut ki;
Derin depresyon depremlerinin öncüsüdür,
Hasretinin
Dayanılmaz ağırlığında boğulan
Ritmik kalp çığlıklarım..
Bu gün de
Uzak sessizliğinin
Yakın enkazındayım vay limin!
《HEEEEYYYY;
Sesimi duyan varmı?》
Anlaşılan
Bu gün de böyle bitecek bu bekleyiş..
Umutsuzluk
Artan bir
Dokuz sekizlik tempoyla
Oynayadursun şıkır şıkır!
Ben
Zihin yordamıyla
Aklımı yokluyorum,
Eh işte;
İşliyor tıkır tıkır,
Çok iyi alğılıyor da üstelik,
Gelgelelim
Aptal yüreğim se
Eşek inadıyla direniyor hâlâ!
Ateşlerde ummaya
Yana yana sevmeye vay limin!
Ne yapayım yahû;
Nasıl özlemem, nasıl
Fesleğen boynunda kalan dudak izlerim
Dur durak bilmez haşarı bir çocuk gibi,
Hasretinin kapı ziline
Basıp basıp kaçıyor
Ben se,
Acımasızca sıyrılıp
Kayboluyorum işte!
Yılların sarhoş
Kırışık ve buruşuk rakamlarını,
Hâyâl perdesine düşmüş,
Teninin sıcaklığında yunarak,
Özleminin ateşinde
Çekirdek misali
Çifte çifte kavrularak..
Her defasında
Son olacağını sandığım
Yeni bir hayalkırıklığına
Bir daha
Bir daha savrularak,
Böyle böyle
Soğuyorum sonra, sevmekten
Yoruluyorum,
Bitap düşüyorum vay limin
Gözü açık düşlerimde
Sana kavuşmaktan..
Sen
Suskuya gizlendiğinden beri,
Ben yitiyorum,
Kimliksiz ölü,
Kimsesiz bir mülteci gibi,
Bekliyorum inatla,
Kapı desenini senin çizdiğin
Kapkaranlık bir belirsizliğin
Çıldırtan çıkmazında
Vay limin..
08:Temmuz:2022