Vazgeçmek Boşuna

ben sana yürümekten hiç vazgeçmem

bana aşkın kapısını aralayacak kadar yakınsın

çağır beni gözlerinle gelirim hemen

ışık tut yoluma

ışık tut ki kalbim seni herkesten sakınsın

yağmurum ol,yağdığın kadar dol hücrelerime

kıskansın seni yüreğim hiç kimseyi kıskanmadığı kadar

bir tek sana acıkmışım bir tek sana suskun yine

sendeyim artık şimdi hiç olmadığım kadar

hasretler bilirim gözyaşlarımla beslenir

üzerine sigaralar söndürülen gizemli geceler bilirim

ışıl ışıl olur parlar yıldızlar

sonra içimi derin bir sessizlik kaplar susarım

sustukça çoğalır içimde sevdan

tüm şehir uyur yalnız gözlerim konuşur

sustukça konuşur içimde sevdan

bu kent yıkılır ama aşkım ayakta durur

zordur insanın aklı ile yüreği arasında sıkışıp kalması

zordur insanın an kadar yakın bir asır kadar uzak olması

ve bilir misin ?

zordur insanın bildiğini anlatamaması

ben deyip susması

sen deyip ağlamaklı olması

olmadı,senden sonra kimse açamadı kapısını yüreğimin

dinmedi yaşları gözlerimin yollarım ıssız kaldı

çığlığım sessiz tek başına ortada sensizlik boşuna

boşuna bu yalnızlıkta bu yürek ağrısı

ıssız yağmurlarda kupkuru yürüyüşüm boşuna

boşuna bu gönül sancısı bu hüzün parçası boşuna

ben sana yürümekten hiç vazgeçmem

boşvermek boşuna,terketmek boşuna,ağlamak boşuna...