Vazgeçtiğim Yarınlara Düşüyorum

vazgeçtiğim yarınlar,

vazgeçtiğim yarınlara düşüyorum.

sokaklardaki adımlarım

yaşadığımı hatırlatır da,

yağmurlar hep usulca yağar içime.

hangi eve baksam

sen koşarsın düşlerime.

lambaların puslu,ürkek ışıkları

korkak korkularıma umut olur belki diye,

altlarında dururum saatlerce.

demlenirim yalnızlığın ateşinde.

gözlerim hüznün renginde.

unutamadığımsa

eve giden dönemeçten beni karşılayan gülüşün.

bakarım, bakarım ...göremem bu gidişlerimde.

ellerim boş kalır bahçenin girişinde.

hüzün oturur omuzlarıma ...

diz çökertir ağırlığınca ...

umut akar gider gözlerimden düşlere.

hıçkırıklar havalandırır serçeleri ağaçlardan .

sen yine duymazsın sevdanın sesini

-söyle niye?

vazgeçtiğini duysamda bu sevdadan

cesaretin varsa gel -gel de yüzüme söyle.

vazgeçtiğim yarınlara düşerken

kapı sonuna kadar açık geleceğe.

safiye s. turhan