Ve Aşk Insanlığı Zehirliyor

Zaman

Karanlıklar içinde kayboluyor

Kimsenin yüzü gözükmüyor

İfadeler acımasız

İnsanlar unutuluyor

Tarihler ezip geçiyor tüm anıları

Hiçbir şey kalmıyor geriye

Bir yılan gibi zehirliyor tüm insanlığı aşk

Ne dostluk kalıyor geriye ne de benlik

Empati hastalığına tutulmuş yaşayanlar

Uzak yoldan gelmiş sevgi

Kimseyi tanıyamıyor

Bencillik kalkıp yer veriyor selamlayarak

Aniden kıskançlık beliriyor kapıda

Korkutucu gözlerle sevgiyi süzüyor

Ama sevgi o kadar iyimser ki

Haberi bile olmuyor bu durumdan

Kıskançlık elindeki öfkeyi bir anda savuruyor sevgiye

Ortalık alevleniyor birden,

Siyah dumanlar çıkıyor

Yangını söndürmeye gelen sessizlik

Olay mahalinde sevginin dağılmış bedeniyle karşılaşıyor

Zanlı kıskançlık hiçbir şeyden haberi yokmuşcasına

Bir çığlık tutturuyor

Görenler bu haline inanıyor

Ve onu yeni doğmuş olan sevgiye sarıyorlar

Kıskançlık nerede bir sevgi görse kıskançlığından kuduruyor adeta

Ansızın sevginin bu şefkatli dokunuşundan ürperiyor bedeni

İçinde bir güneş doğuyor tüm güzelliğiyle...

Sevginin yine galip olacağından habersiz uykuya dalıyor...

...