Ve Birden

Ve

Birden huzuru kaçmıştı bu kahkaha tufanının ardından

Yorulmuştu hani bu temmuz ayında yorgun düşmüştü gamzeleri.

Ve

Birden yanıma geldi

"Meğer unutamıyormuş insan, yalandan da unuttum dese bile" dedi.

Ve

Birden kaybolmuştu gözümün önünden

Adımlarını kum tozlarından takip ettim

Bir ıhlamur ağacı gördüm kocaman yapraklı

Bir söğüt gölgesi gibiydi gölgesi

Ve

Oradaydı

Onun beni göremeyeceği yerden bakmıştım ona o'gün.

Elinde bir dal kalemden, toprağı karalıyordu kağıdı karalar gibi...

Ve

Birden duraksadı hıçkırıklara boğuldu

Şaşırmıştım oracıkta

Ve

Ihlamur ağacının kocaman yapraklarını yıkamıştı sanki gözyaşlarıyla

Ve

Birden içimden geçirdim

"Meğer gülücükler olsa dahi yalandan

Huzuru kalmaz insanın dahi mutsuzluktan"..

02.07.2013