Ve Biz Hâlâ

Ki her gelen,

gitmek için geliyordu.

Ceplerinde,

geleceğe alınmış dönüş biletleri ile

diz çöküyorlardı önümüzde.

Lâyık olabilmek için

bir parça sevgimize.

Tavaf edip yüreklerimizi.

'Gerçek aşk' olduklarına

inandırdıkları vakit, bizi.

İşte o vakit..

Başlıyordu dönüş seremonisi.

Bir parça eşya ile geldikleri

yüreğimizden,

bavullar dolusu yük ile

ayrılıyorlardı.

Göz göre göre soyuluyorduk

duygudan, histen

istismara uğruyordu sevmelerimiz.

Ve gelenler;

dakikası dakikasına

saniyesi saniyesine

hiç aksatmadan,

hiç ağlamadan,

taştan bir heykel sûretine bürünüp

gidiyorlardı.

Biz ise hâlâ 'ömrüm' diyorduk,

gidişini gelişinden hesap edenlere.

Ve biz hâlâ

'ömrüm' diyorduk.