Ve Savrulduk

Göçük kentin enkazıydık belki

Yamacımızda çuvallar dolusu hayal

Kuşkanadına asılı gölgemiz

Salındık ve gittik

Ne kaldık ki geriye

Bir yığın et

Birkaç kemik

Güz yaprakları döküyoruz

Çimenler üzerine

Rengini değiştiriyoruz baharların

Hüzzamın yanık sesi boğuyor gökyüzünü

Yıldızlar bu yüzden kayıyor karamsı izler bırakıp denize

Yakamoz çığlıkları bastırıyor figanı

Sesimizi kaybettik gecenin derinliğinde

Boğulduk farkında mısın

Şafak idamları gibi sessizce

Ve savrulduk

Yangın anızları misali

Karayele

Şimdi,

Tozlarımızı taşıyor

Yitik kentin yağız delikanlısı

Bir çuval seni

Bir çuval beni...