Ve Şiir Bitti

af dilemelerde bir kalp

tuz buz oldu gece

kırılan cam parçaları batarken içime

ölüm saatine kurdum heyecanlarımı

bir yanlış anlaşılmayla

yıkıldı kumdan kaleler

gündüzler gecenin mahremiyetini bilmezdi

geceler gündüzlerin telaşından anlamazdı

iç içe geçmişti içimdeki aşk

yerli yerine oturan bütün parçalar yerinden oynamıştı

kapandı, bir şair nemli toprağa

kalbini söküp yerinden attı kuytulara

en çokta ona kızdı

ona acıdı, acıyan yanlarına bakarak

bir söz kaldı yarım yamalak

sabahın orta yerinde bir kız kaldı boynu bükük

saçlarını okşadı şair uzanarak

eski bir aşk gibi

eşyalarını topladı, üzüntüler yerden

ve şiir bitti

daha ne söylenebilirdi ki!

af dilemelerde bir kalp

aşk'sa bir çocuğun elinde oyuncak

black_1