Ve Şiir Ölür

Gidersen

Ayrılıkla tanışırım

Yalnızlığım başlar

Hayallerim ertelenir

Uykularım gözlerimle kanlı bıçaklı

Mutluluğum her daim aşk alacaklı

Düşman olurum kendi kendime

Acılarım çoğalır

Oyuncağı elinden alınmış çocuklar gibi ağlar hatıralarım

Umutlarımın köküne balta vurulmuş ağaçlar gibi yıkılırım

Kasım yağmurlarına karışır gözyaşlarım

Saçlarım Şubat'ın erimez karlarıyla merhabalaşır

Gökyüzü unutur rengini

Kuşların kanadı kırılır

Kurur sarmaşıklar

Enkazlar altında kalırım

Çay küser

Aşk biter

Kalem düşer elimden

Ve sana dair tüm şiirlerim ölür