Veda...

Bir yalım ateşti

Dipsiz bir kuyudan

Ömrüme uzanan ellerin...

Bir ses çıtırdar uzaklığın geçmişinden,

Yakının bilinmezine,

Öyle bir bilinmez ki

Körpe sessizliklerin sancılı gebeliklerinde...

Erkene salmış bir bahar

Geçin uykusuz kışları

Masallar anlatısının ilklim beyazlarında

Ufuksuz kalmış göz pınarları...

Bir yalım ateşti

Yalnızlığıma uzanan sözlerin...

Ama ben;

Soğuk bir hayal çizmişim kendime

Titriyorum...

Ve şimdi,

Eski bir destanın yıpranmış sayfalarında bırakıyorum

Yalımdan çalmak isteyen gözlerini...