Vedaya Dair

Bir yüzü sabah aynaların

Diğer yüzünde batmak üzere güneş

Ziyan olan bir kaç kalp pırpırı

Ardından ağrıyla gelen güz yağmurları

Ve inleten hüzünlü çıkmaz sokak ayrılıkları

Kaçarı olmayan bitmeyen vedalar

Ne yana dönsem orası yalnızlık

Bir sebebi yok giden biten veda eden kopan kaderlerin

Hepsi de benim ömrüme rastlayan

Bitmesin derken

Acımasızca parçalanan

Sebebi yok yitirilen duyguların

Henüz tazecikken göğsümde

Çekip giden güneşin

Yakamozun

Meltemin

Sevgilinin..

Ne kadar çok sevdiysem o kadar çabuk veda edildim

O kadar çok

Gülen gözlerinde gördüm henüz ağaran günü

Bir meltem gibi girdi gencecik gönlüme

Tam sevecekken öldü güneş

Gözlerinde gördüm

Küçük bir çocuğun gökyüzü gibiydi

Yaşama sebebimdi

Yaşamaya sebepti

Kara bulutlar sardı sonra aynaları da

Bir yanı matem

Öldü sol yanında güneş

Yaşlandım

Bardağın son damlasında son defa

Defalarca olduğu kadar

Sonsuz defa

Son defa

Sonra

Bırakıp gitti kadın

Öyle öğrenmişti...