Vefa

neye yaslasa sırtını

bilenmiş bıçak

körelterek inancını

hicranla kanatıyordu

tek şahit dolunaydı

deniz gözlerinden sonra

ve çirkefliğe baktıkça

retinasının yırtılası geliyordu

kaç kere daha düşecekti,yaralı dizleri

ve ne zaman çarpacaktı,yalancıları şu yemin

cevapları içinde saklıydı,tüm muzur gecelerin

yüreği yangın yerine çevrilen tasası

bütün karaları,aklayamazdı yazgısı

ana rahmindeki gibi,sıcak değildi dışarısı

kaybolmuşluğunun,kandırılmışlığının

ızdırabıyla üsüyordu,kumru yüreği

yetmiyordu,ılık nefesi,avuçlarını ısıtmaya

karanlık sokaklardaki et pazarlığı

ve insanları böylesine harcayan ucuz hayat karşısında

daha da giyiniyordu-piçliği üzerine çocuk

lakin ne bilsin ki

şeytanın sütü bozuk

sanki üzerine ölüm tohumları,serpiştiriliyordu

ve geleceğini,tuzaklara-sermaye ediyordu

öfkesinin direnişliği,çoğaldıkça yazgısına

ağıtlarını asıyordu,teselli ağacına

ve isyanları devrilirken kaldırıma

masum ıslaklıkları

zemzem olup,yıkıyordu

tüm günahkar kadınları

ve iniltileri_vefayla