Vefasız Meltem

Usulca içeri girip

Seni aradı dün gece

Uykusuz yatağımı uzunca bir süre yokladı

Geldiği perdenin aralığından

Sessizce çıkıp gitti ay ışığı...

Sineklikten geçip

Bir meltem başını uzattı güzel mi güzel

Perde kımıldadı

Gezindi çarşafta sağa sola

Kimseyi bulamadı

Boyun büktü

Diğer pencereye yönelip

Gözü arkada gitti...

Sessiz ve loş karanlık ardından baka kaldı

Yalnızlık saniyenin adım aralarında

Gece kuşunun yanık feryadında inilti

Odada kendine küskün bir ses

Ve

Tekrarlara boğulmuş bir nefes...

Zaman aktı hesapsız

Geceyi yırtan ses sustu

Yastık boğuşmayı bırakıp dinledi

Yalnız kuş eşini bulmuştu...

Neden döndü bilinmez

Vefasız meltemin gittiği aralıktan

Tekrar içeri attı kendini ay ışığı

Hüzünlü gözlerini dikti gözlerime

Ne ağladı, ne ağlattı

Ne de şafağa kadar yalnız bıraktı bu aşığı...

Turgut Uzdu