Verda

Gözlerinin vahametinden sığındığım gözlerinde

Abd-ı memluk olduğumu bilemedim Verda

Çorak gönlümün sebilini

Buldum yapraklarının yağmur kokusunda

Afif ellerini mesken bildim

Yüzümün kıvrımlarında menderesler çizerken

Senden gayri ne varsa ağyar

Yürek bohçamın en nadide ahfâsı ismin

Sensizliği adımladım sana iltica için

Ahsen kıldım ve iliştirdim bahtıma

Alâm büyüttüm kundağında alemin

Seni der/dim bütün goncalarda Verda

Bed nazar eder korkusuyla bakamadım yüzüne

Doyamadım ifil ifil esen papatya rüzgarına

Ruhuma beri ömrüme aksâ bedenin

Fikrimin bikrinde çoğalttım seni Verda

Cevr-u zulm ettiğin yetmez mi

Bırak da eşiğine yüz süreyim

İflah olmak için razıyım dikenine

Kanat da canımı kurtulayım bu marazdan Verda