Vişne Renginde Dans

Eftal eftal bakan gözlerinden

Yüregime sarhoşluk çöktü

Sol yanıma mehtaptan gelen serinlik esti

Ceplerimdeki kırık kelimelerimi

Aydınlatan lambamısın

Mavi Umutlara yüz çevirmiş düşlerimi

Karanlık şehirlerden çevirenmisin

Sen ne kadar güzel bir masumiyetsin

Gözlerindeki sevgi pınarını izlediğimde

Karanfil kokulu aşk demleniyor kanımda

ılık yaz sabahından öpülmüş gibiyim

Eziliyorum karşında

Bedenim güçsüzleşiyor..

Ruhumdaki parçalar birleştikçe

Piyanonun yumuşak tuşların sesi geliyor kulak penceremden

Seninle el ele vişne ağaçın altında oturmak:

Bir danstı vişne renginde

Bir saklambaçtı yıldız tarlasında

Bir besteydi kalemi susmayan

. . .

Kac kez ekmek kırıntıları gibi ufalandım yanında

Heyecan dilime dolanıp

Tüm bedenime aktı..

Iki yağmur tanesinin arasında gökkuşağına boyanmış yoldan

Geliyorum yüregine

Aç kapılarını ömrümün ilk baharı

Ölümsüz bir aşk doğacak

Ve

Dağılacak tepeden tırnağa

. . .

Aşk muhabbeti gülüşlerimizden şelale gibi akacak

Ismini pembe göklere uçurtma yapıp

Sevda rüzgârında uçmasını diledim mutluluktan

Derin duygulara indik seninle merdivenden iner gibi

Bir kadeh vişne şerbetinden tatmış,

Şairlere mısralar olmuş gibiydik seninle

Zümrüt yeşiline boğulmuş bahçenin

Vişne ağaclarının

Çocukların mavi gülüşlerini taşıyan

Yeni açmış çiçeklerinin gölgesinde

Birbirimizin yüreklerine buseler kondururken

Beyaz güvercinin kanatların altında

Aşkın rengi yeniden yazılır

. . .