Vız Gelen Tırıs Giden

Hayat

Bu,

Esip

Bir gün

Yellere gölgesini bırakıp gider

Kalırsın kendinle baş başa

Bilinmiyen diyarlarda,

Unutsalar ne gezer

Unutmasalar ne fayda

O

Anda,

Enin de sonun da

Gömüleceksin sonsuzluğa

Bulacaksın kendini zamanın çöplüğünün gıyabında,

Ey

İnsan da denilen yaratık

Gitmek marifet

Değil,

Sen bak

Nasıl gideceksin

Topal mı

Sağır mı

Kör mü,

Yoksa göğsünü gere gere mi

Çıkacaksın

O

İnsanlığın

Virajlı yollarından,

Son gazı vermeden,

Basmadan

O

Pedala

Bir düşün

Bak geriye

Hala vaktin var iken

Daha neler yapa bilirim diye

İmkanlar dahilinde,

Hiç bir zaman

Geç değildir

Nefesin koylarında

Yalnız sen

İste,

Göreceksin

Ki

Dağlar dahi cüce kalacaktır sana

Okyanuslar bir bardak

Su

Olacak

Fırtınalar bir hiç,

Sözüm ona

Bu

Yaşam

Vız gelen

Tırıs giden,

Asıl baki olan sensin

O

Da

Tek

Senin elinde...

* Berlin, 25.06.2020 *