Volkanlar Gibi

Ben neyim ki senin için

belki bir hiçim sevdiğim için

nerden bileyim yüreğim bilsin

yanarken içim için için..

hayat bitmeyen bir umuttur

nefesle alınan her soluktur

ağlatsada hep yine gülmektir

sevilmesende hiç yine sevmektir..

açılan her pencere bir arayış

kapısını bulmak olsada bir şans

belki de yarınlara bir avans

nerden bileyim etmedikçe benle dans?..

zamanın kahrı hiç bitmesede

gündüzler geceyi aratmasalarda

yağmurlar yerine doluda yağsa

ben seni unutmam bunu da unutma..

önemli değil kim olduğum

hep seninle varlığım yokluğum

volkanlar gibi ateşle doluyum

sen anlamasanda ben işte buyum...

(Berlin,07.08.2014)