Vücut Olmuş Yalnızlığım

Giriyorum zifiri karanlık odama;

Diziyorum tek tek mumlarımı ve sonra

Çakıyorum yüreğimi, yavaş yavaş aydınlanıyorum

Elimde sigaram her nefesi son nefescesine çekiyorum içime

Oturuyorum soğuk yere,karşımda yalnızlığım katık ediyoruz sensizliği

İkimizde isyanlarda imkansız vuslatlara dair

Yalnızlığım seni tasvir ediyor her baktığımda,vücut oluyor hayaline.

Mumlar eriyor,ömür geçiyor,sensizlik devam ediyor

Bedenim hasretinle kavruluyor

Sonra mumlar bitiyor,odam tekrar karanlık oluyor.

Yalnızlığım ve ben daha da yalnızlaşıyoruz

Artık hayalinde bitiyor,

Sigaramdan son nefesimi alıyor ve

Veda ediyorum yalan dünyama