Vurgun

Seni sevdim,yakaladı beni bu keder

Çaldı mutluluklarımı,oldum derbeder.

Gözlerindeki ışıltı,güneşten beter,

Yalnız kalbimi yakıyor.Ne olur yeter!

Fırtınalar hayatımı savurdu attı;

Ateş dolu bir içkiyi yüreğim tattı.

Seni ben karanlıklarda tanıdım diye

Duygularım gündüzleri geceye sattı.

Çoktan ölmüş arzularım cehennemlerden

Yanağımı öptüğünde kaçtı,kurtuldu.

Sevgi dolu kollarınla sen bana öyle

Sarıldın;konuşamadım,dilim tutuldu.

Kalbim senin bu insafsız sevgine tutsak

Ayrılıklar da nafile,hasret aşk doldu.

Söküp attım yüreğimi kor bir ateşe

Fırtınalar alevlerle arkadaş oldu.

Depremlerden geçilmiyor hiçbir yanımda

Sükûn bulmaz ki benliğim sevgi anında.

Anlaşılmaz bir kıpırtı benim kanımda

Fırtınalar bile yoksul kaldı yanında.