Vuruluyorum

Toprak olmuşum çorak yorgunluklara

Üzerimde abanan asırlık çınar,mevsim hazan

Yaprak taşıyorum böğrümde

Kâh kuru

Kâh lodos solgunu

İman ağlatan nöbetlerdeyim

Şehir parklarında

Gölgemde firari aşklar

Göğü kucaklıyorum

Avuçlarımda zamansız bulut

Sıkıyorum, hayal yağıyor

Hep ıslatıp kaçak aşk misali kirpikleri

Arıtıp kokuşmuşluğu

Pınarsı çirkef birikintilerde

Kuş dansları yapıyor hüznüm

Vuruluyorum

Kahpe bir sapandan fırlayan kurşun ağırlığında gözlerimden

Gözlerimden ölüyorum kör edip

Hoş kal yarın diyemeden

Küs gidiyorum

Küsüp omuzlarımda tüneyen meleklere

Bir gâvur ki sorma gece

Sorma gitsin

İmansız parmaklıklara sarıp parmaklarımı

Besmelesiz çukurlar açılıyor şehir sokaklarına

Toprak oluyorum

Üzerimde asırlık çınar

Böğrümde yaprak

Kâh kuru

Kâh lodos vurgunu...