Vuslat

Tek geldim ben

biz olmadan evvel

öyleydin sen de...

İlişmiz ıslığımıza

gecenin tenhasında

birbirimizden geçiyordu

iç içe bir yalnızlık

./. ve

sessizlikti bizimkisi

bu yüzdendi benzeşim

benziyorduk birbirimize

yanlışmıydık

yanılıyor muyduk

ne bulduk birbirimizde?

Kapım açık

şehrin sularında sen varsan hele

eskimiş üşümelerin koynundan gelen

zamansız bir söz gibi usul

ve dingin cümleler misali duru

sen geldin

ne zamandır beklerim

Açılmış yarası çoktan

dillenir mi şimdi göğe?

Bin yıllık hasretin koynunda

sen nerede gülümsüyorsan

orada olurum

susma.. ne dersen kabulüm..

...

ikibindokuz sonbaharı