Vuslat Ne Zaman?

Oysa bizim kan kırmızısı tutkularımız vardı önceleri..

Boran inatlarımız vardı;

Hayatın kapılarını zorlayan..

Bitmez sandığımız yürek kıpırtısı,

Sevdalarımız vardı susan isyan...

Hayinlık bilmeyen saflıklar doluydu:

Avuçlarımızda..

Ağzı süt kokan hayallerimiz vardı daha...

Bahar yeli gibiydi:

Öfke krizlerimiz..

Yaz yağmuru gibiydi henüz:

Yitirdiklerimiz..

Anne karnındaydı daha:

Vazgeçemediklerimiz..

Bir kımızdı delikanlılık:

Sabah akşam su gibi içtiğimiz..

Yaban otları yoktu bağlarımızda daha:

Bilmediğimiz..

Kalleşlik yoktu tarlalarımızda:

Kendimizi başak bildiğimiz..

Anaydı babaydı tek:

Beş vakit secde ettiğimiz..

Kırmızı noktalı değildi daha, zikirlerimiz..

Bir dağ oldu da sarsıldık altında ise:

Yitirdiklerimiz..

Ellerimizeyse mıhlanmamıştı henüz:

Cehenneme rezervemiz..

Allah korkusu vardı yüreğimizde:

Ebediyen silinmez dediğimiz..

Ne zaman aldılar saflığımızı anne?

Ne zaman kırdı kardeş kardeşi?

Nerde kaybettik kişiliğimizi?

Kim kanımıza girdi?

Peki,peki:

Vuslat ne zaman anne?

Vuslat ne zaman?