Ya..

sen bir bebeğin ilk gözyaşlarıydın

yumuk ellerinin annesinde bıraktığı his

suya atılan bir taş misali

sarsardı beni bakışların

sen bir kitap gibiydin

kokusunu içime çektikçe bağlandığım

sonbahar misali hüzünlü

sarsardı beni bakışların

sen bir şairin kafiyelerinde saklıydın

ahengini doldururdun içine

bir mum ışığı gibi titrek

sarsardı beni bakışların..

peki sen kimdin ,sevgili?

neydin?

ve nasıl mıhlanmıştı bakışların gözlerime

bilirim ki, tek bir kelime değildin sen..

harflere sığdırılamazdı gözlerin,

kahve telvesi

deniz köpüğü

bahçe duvarından sarkan sardunyalar

yok ,kifayetsiz tüm kelimeler

sen

ya her biriydin

ya da hiç biri..