Yabancı Şehirler

Sıcaklık aranan kalabalıklarda

soğuk bir gölge düşer üstümüze;

selam, bir yükümse dönüşür

ve biz, dokunamayız.

Sığınak sanılan evlerde

yabancı bir ses yankılanır içimizde;

yuvaya varmak, bir düşe dönüşür

ve biz, giremeyiz.

Aynı dili konuşan dudaklarda

anlaşılmaz bir lisan örülür aramıza;

anlatmak, bir sızıya dönüşür

ve biz, diyemeyiz.

Hepsi aynı köksüzlükten beslenir:

ait olamama korkusu.

O korku ki,

insanı kendi yurdunda

en sessiz mülteci yapandır.