Yağmur

YAĞMUR

Yağ yağmur yağ...

Yağ ki gönül pınarım ıslansın...

İçimde solan güller

Yeniden tomurcuklansın

Yağ yağmur yağ...

Yağ ki! Gönülde yanan ateş sönsün

Alevlerden daha alev olan

Dertler küllensin...

Yağ yağmur yağ...

Yağ ki içimdeki volkan tükensin...

Tükensin de küle dönüşsün...

Kırgınlıklarım, üzüntülerim...

Sel olup akıp gitsin

Yağ yağmur yağ...

Yağ ki bir hüzün tahtası değil...

İnsan olduğumu bileyim şimdi.

15.08.2010

Bornova/İZMİR