Yağmur

Yağmurlu bir gün sokakta

Kalbini belli etmekten korkuyor

Mecnun, çılgın yahut deli

Halk ona ne deneceğini de bilmiyor doğru düzgün

İçinde kırılmış bir insanlık onuru süzgün

O ölür, bu güler gamlarını bilse

Ah ulan ah bir çırpıda silse

Yaşadıklarını

Umut beklediği tanrı

Bence bu bir sanrı

Diyor nefsi

Ne zaman yaşamaya dair hevesi

Of! Sonra Leyla'nın kafesi

Yiyesi, içesi, ..., kaçası

Ve nihayet geberesi geliyor içinden.