Yağmur Bulutunun Falı

Baktı, kafasını kaldırıp bulutlara adam.

Bulut falına baktı zavallının.

Dedi ki:

Ey adam...

Bir almanın türküsünü dinliyor,

Tanıdığı bir suretin diliyle oğlun...

Dinlemekten kim bıkmış ?

Sakladığım yağmurlarda, hasretin öyküsü dolu,

Hayatın ve çiçeklerin aşı, ekmeği de...

Çok sevmişsin ey adam

Çok erken de öleceksin..

Adımını bıraktığın toprağa âşık olacak oğlun,

Yakılan halkların toprağından gelecek çocuğun...

Hayatında, ey adam, kadının..

Gözleri, bıraktığın mirastan yoksun,

Ağzı, bir mühürlü elle susturulmuş,

Gülümseyişi, ağlayışı

Ve boğazına düğümlenirken aşk,

Ancak yalnız olduğunda

Dalar gözleri bulutlar dünyasına..

Ve yolları.. Çoktan kapanmış, bir kilit ki

Prangayı geçirmiş, yüreğinin kutsal sofrasına..

Ey adam.. Yüreğin dönmüş bir güzele,

Geceleyin uykusunu uyuyan,

Büyük bir tanrı bu ey adam,

Dilsiz ve saçları başak sarısı,

Onun sevdiği gözlerse şimdi

Yırtacak gömleğimi gün dönerken,

Ey adam..

Sevdiğine güneşin adını koyan...

Binlerce sözcük.. Görüyorum

Fakat... Sana anlatsam

Susturulacak şu falcı dilim..

Ah bir bilsen ey adam,

Sevinci ve hüznü

Kederi ve kaderi,

Yolları ve dağları,

Bıçağın sivri ucunda !

Dokunur ikinizin yarasına..

Damlası gözyaşın

Sesi ince bir ağıt gibi

Aynı anda bakarsınız bana,

Dalgalar koparken şu akşamda,

Parçalanarak yüreğin,

Dalar gözlerime gözlerin

Ve avuçlar yağmuru nasırlı ellerin..