Yağmur Gözlüm

Sensiz kaldım yağmur gözlüm

Hasretinden çürüdüm

Gözlerim yollarında

Kahroldum eridim üzüldüm !

...Sensizliğime kahrettim

Gidişine bir türlü anlam veremedim

Ellerim yüreğimde

Her gün adını anarak öldüm !

Sensiz kaldım yağmur gözlüm

Yollarına baka kaldım

Bir avuç mutluluktun sen

Karanlıklara kapandım !

İçim öyle yandı ki

Kimselerden yardım alamadım

Hasretin bıçak gibi saplandı

Ben bir türlü yolumu bulamadım !

Saat seslerine kahrettim

Telefonumdan da nefret ettim

Yaralı bir kaplan gibi

Adını sayıklayarak tükendim !

Nerdesin sen yağmur gözlüm

Ben bu yalnızlığı neden hak ettim

İçim karanlık zifiri

Dön bana artık yağmur gözlüm ! 25 KASIM 2010