Yağmur Şehrine

Sokağımıza gün düşer ve sen susarsın

sen susadıkça yağmur daha da yağar

sana kanamışcasına.

Ve ansızın bulutlanır gözlerin

ve ben en çok bu halini severim

Islak ve nemli ve hoyrat.

Yağmur güllerini seversin bilirim

soluk sarı gülleri

şehrimin soluk sarı insanlarını sever gibi

seversin onları da

aceleci ve kızar gibi.

Sokağımıza gün düşer ve sen hüzünlenirsin

rimelinin karası karışır denize

ve bahtından kara deniz daha da kararır

ansızın bir türkü mırıldanır Remzi Dayı;

deniz kararmış aşığın gözleri dolup taşmıştır "sözde".

türküyü dinlersin ve sen susarsın.

Sen susunca mahzunlaşır bu şehir

ve yağmur usulca diner.

Ardından kaldırımlar kalır

nemli ve sükût

ve belki de; bir şair...