Yağmur Yürekliye
Git artık yağmur yüreklim,
Bu sevda yasak bize.
Seni sevmekti acizliğim
Çektiğim acıların sessizliği
Ve bana ödettiğin bedel
Sanki ölüme eşdeğer...
Nasıl bitmek bilmez bir hikâyedir bu,
Kaybedecek neyim kaldı ki,
Bir sen, bir de kahrolası gururum,
Bu yüzden şimdi git, yağmur yüreklim
Git!
Sende git yağmur yüreklim,
Çok çekeceksin yoksa aşktan.
Ben zaten alıştım,
Ama sen alışma.
Bitecek nasıl olsa, vademizi uzatma...
Git, ne olur, bitsin!
Git ki gururum bana kalsın
Git, ardına bile bakma!
Ateş beni yaksın
Beni öldürsün
Kara sevda tadında ki
Yerin dibine geçmeyesi sevdamız
Şimdi git yağmur yüreklim,
Git!
Gökyüzünün karası, sen söyle
Daha ne kadar acıtırsın beni
İçimi çepeçevre saran, üzgünüm sen olamazsın...
Beni yakan, boğucu bir hasret.
Gün ışığı, sakın gelme!
Gözlerim tadını almasın, alışmasın sana...
Hem benim karanlığım seni de boğmasın...
Git, yağmur yürekli, yanına gökyüzünün
Karasını da al, ışığını da
Beni kalbimin karanlığına bırak,
Git, yağmur yürekli,
Sadece git...