Yağmurdan Önce

anamın yorgun ve hayata ürkek bakışlarında

vazgeçtim çocuk olmaktan.

içimin buruk sevincinde

ne oyunlar gömdüm

öldüler

kimseler ağlamadı

bir bendim buğulu bakışlarla sokağa bakan

boğuk bir türkünün soluğunda

severdi annem beni

o. saçlarımı okşardı yorgun elleriyle

bense kirpiklerine güneşi taşırdım

yağmurdan önce.

biliyorum

akşam vakti gibidir korkular

karanlığa bandıkça umudunu

pencerende uzanır geceler

ateşten böcekler ölür suskun kuytularında

bir tılsımı dilenirsin beyhude