Yağmurlar Yağınca

bir acayip hüzün sarmış yüzünü

gökyüzü ağlamaklı çocuk misali

bulutlar da yeni bulmuş güzünü

içlerinde yağmurlaşma hayali

tablo buydu ve çöküşteydi ruhum

bir an gözlerine takıldı gözlerim

kilitlendi kalbim kesildi soluğum

ve silindi mazimdeki tüm izlerim

ilk damla düşüverdi dudaklarına

senin yerine kana kana ben içtim

simsiyah saçların elbisenin aklarına

savruldu ve ben kendimden geçtim

yağmurlar yağınca hep o ana dönerim

en buhranlı ateşte yağmuruyla sönerim

yağan yağmurların müjdesi bana sensin

göğsümde atan kalp tenimde tensin