Yağmurlu Bir Güne İsmini Verdim

Yağmurlu bir güne

İsmini verdim az önce

Ve duyamadığım sesini dinledim

Poyrazın kahredici sessizliğinde

Saatler ağır yük taşıyan hamallar gibi bu gün

Yavaş ve korkak yürüyor

Öğle sonrası oldu zaman

Gözlerimse geceden yorgun

Uzanıp sıcak bir oda da

Kapanmayı bekliyor

Oysa

Şımarık bir çocuk gibiydim dün

Sol yanımda tarifsiz bir heyecan

Bekledim

Aramadın

Bu günse

Yalnızlığı kabullenmiş

Bir ihtiyar gibiyim

Suskun, yorgun ve sevdalı

Rüzgarın elleri yüzümde

Şehir sarışın bir mevsime hazırlanıyor

Hava epey soğuk

Avuçlarımın arasındaki kahvenin sıcaklığı bile

Düşlerimi ısıtmaya yetmiyor

Denizde yeşilin telaşı

Gökyüzünde tarifsiz bir hüzün

Damlalar geleceği yakıyor

Birazdan

Hükmünü yitirecek bütün sevinçler

Sakin bir akşam çökecek körfeze

Senli bir resim geçecek içimden

Senli bir türküye yanacak sigaram

Senli bir şiir düşecek sulara

Yağmur dinecek

Yağmurlu bir güne

İsmini verdim az önce

Ve sensiz maviliğe baktım saatlerce

Sol yanımda geçmesi imkansız bir sızı

Yanımda duruyordun

09 ekim 2010

İzmit sahil

Şiirim Yanlışlık silindiği için tekrar eklemek zorunda kaldım

Bunun için özür dilerim