Yağmurlu Kadın

Bir kadın geçti sevmekten

Saçları dağınık akşam

Alnında mavi ayaz

Yüzüne düştü yakamozlar

İçine atmıştı denizi

Kutupları bilmiyordu

Kollarında ekvator sevinci

Sarılabilirdi dünyaya

Yönsüz delirdi rüzgar

Hep siyah konuştu yaşamak

Bir kadın geçti bakışları yaşlanarak

Üzerinde hayatın buğusu

Sesinde karanlık

Sessizdi dolunay

Hüzün çizgisini bozmadan

Kağıtlarla el ele tutuşmuş

Sağanak döküldü kelimeler

Bir kadın geçti geceydi

Gözleri bulutlu

Yağmuru ağlamaya gidiyordu