Yağmurlu Zamanlar

Toprağın hasreti gırtlağa dayanmıştı

Ancak, gelmemişti hala Onun zamanı

Daha çok eller açılmalıydı, daha çok diller duaya dönmeliydi

Zamanı gelmeyen doğmuyordu ve açmıyordu istenmeyen

Ve birgün bulutlar sıraya durdu

Havayı, çatlayan gök kasveti sardı

Eller son kez Yaradana açıldı, diller son AMİN'i dedi

Geldi zamanı geldi, son damla toprağı, toprak damlayı heyecanla karşıladı

Ve düştü, bir daha bir daha

Her düşen yağmur damlası can verdi

Toprağa, yeşile ve her bir şeye

Hasret bitti, toprak ve yağmur halvete erdi

Tek tek düştü, sağnak indi

Hep düştü damlası ama kaldı bulutlarda tortusu

Ve toprağa olan rüyası, sevdası

Yağmur sevdi işte, en çok neyi mi?

Yağmurlu zamanları...( Toprak ve Yağmurun kavuşması )