Yağmurlu Zamanların Ertesi

kalkıp bir de tutuldum kendi yokluğuma

gün yol yolak sana hazırlanırken bir de

agustos tozları anlık gölgelere teslim

karışık ormanlarıma saçların dolaşık bir de..

 ölü kuşlar ölü balıklar görüyorum odalarda

aynı yolda elele kolkola

yürüyoruz

uzakta

çok uzakta

kirli sarı bir nokta

adımlarımızı görmüyoruz

o zifiri karanlıkta...

 Ey kıtlıkların yarattığı iklim

Mutluluk hangi vahşi ata teslim

Aç boyunlarını kaldıramayan çocuklar gibi aklım

Ermiyor hiçbir yalnızlığına ellerimin

Yağmurlu zamanların ertesine saklı

Sandığım...nasıl sürükleyecek

Gökkuşağının altına onu ve beni...

Trenler geçiyor aklımdan

Havalar hep gri

Kargalar gülüyor buna...