Yak Gözlerimi
Kalk, artık uykudan uzatmalı sevgilim
zaman geçti
son durak kara toprak
sen yoluma çıkarken en az bir ölüm esti
ruhum baharınla esen mevsimler
hep sen oldun içimde yanıbaşımda
gün ışığı sarmaş dolaş içimde
dayandı zaman kör talih kadere boyun eğdi
dayandı sevda ve ölüm
zaman geldi ç/attı
her sevda bir merhabayla sonlandı
ölümün saatleri
bir bir sayıldı gün uçurumlarına
her sevda bir ölüm gibi ayak parmak uçlarında sızısı başlar
bir sevda yeli eser rüzgarlara
düşler çarpışır yelkenli dümenlere
hayat senle başladı güne yeniden hasretle hayeller buluşur
sevda seline yanar gönül tutuşur
senle sessizce kanar düşer yollara
nerden gelirsen gel
güneş ol!
y/ak gözlerimi
dumanlı bulutlara çık
artık yetmiyor sesler uzak bir ülkenin
uzak bir şehrin köhnemiş sokakları
kaldırımlar kimsesiz doluyor haykırmak bile zor geliyor
zamansız gün sayımları
güne batıyor
yol yolak ruhları saran bulutlar kapladı
sen varsın sesizliğin demine kalan ruhun
yüreğime aldım yürüdüm bir zaman tünelinde
sevdasız hayatın içinde kayıp yetik virahaneler
unut desekte aklım ermiyor unutmaya...
20*0912*Karataş*