Yakın İklimlerden Uzak Tuzağa [2]

Yolculuk;

Yitip giden sürgün müdür?

Ya da vicdan muhasebesi

Neyse işte

Bütün varlığım

Ümitle

Korku arası

Med-cezir vuruşlarda...

?O? yüzdendir ki;

Başkaldırıya gücüm

Yok..!

Hiçbir zaman sevmedim

Ayrılık vuslat

Orhan Veli sıkıntısı bekleyenin ve beklenenin

Ceylan gözlerinde

Bir buğu, perde

Darlık boğazda kurumuş

Ve sıkıntı siperde

Aklın zoruymuş

Yakındır uzaklığım hem de çok yakın

İsminin anlamı gibi

Bir teheccüd asaletinde

Kalk!

O pislik özenişin yok mu senin!

Tam uyanacakken

Bir şerit daha, kurşun çapak

Vuruyor beni, vuruyor yangın kibrin

Ve şimdi adımlarım

Ezber dişlerinde

Çark dönerken

Her yoğurt yiyişin bir yiğidi vardır

Suya hasret zararım

Dedim ya darlık boğazda kurumuş

Tuzdu o medcezir; içtikçe bir insan vurulmuş

Söz sükutsa gümüş altındır

Beni sen/i dinle

Sen olmalısın bir melek

Niyedir bu vahşilik bu reziliyet

Gerçeği yansıttığın gibi yaşa

Yaşa bu çukurda

Nefesin nefsin olmasın

Açmadan bir ?pembe? gül

Solmasın

Netice de yok Hatice de yok

Uçkurda...

Gül;

Yaprağında bir pembeliği utandırdığı vakte kadar

Goncası güzeldir, dikeni zarar yatsıda yanar

İmsak kanar. Mum özledim mum

Yak güneşimi damlat geleceğimi

Gizemli imbiğinden...

Zaten

Ben bu çukura zor tırmandım, zirveye inmem...