Yaklaştıkça

bekleniyorsun su dolaşırken mermerin kıyısında

avuçlarına siniyorsun kırılgan

bakıyorsun ve dilsizleşiyorsun

yıllardır çöküyor o

o otlu o ağacından kopuk dallı toprak

ne oldu ki

içine susuyorsun

bekleniyorsun bir yerlerde de değil çok yakınlarındasın

uzansan bulutlanıyorsun

dokunsan hüzünleniyorsun

yüreğinde iki yaprağın milyar kokusu

geriden ama hep geriden

tebessümlerinle unutuluyorsun