Yakmalı

Ben hiç sevmedim

Tatmadım gerçek sevgileri

Gerçekmiş gibi yaşadım

Kurduğum hayalleri

Nasıl bir şeydir bilmiyorum

Aşkın gerçeğini

Yaktığında anlıyor muşsun

Yüreğinin ta derinliğini

Gerçekten ben hiç aşık olmadım

Duymadım sihirli sözleri

Tutamadım şefkatli özlem dolu

O ipeksi elleri

Bilmiyorum

Olmadı hiç o hülyalı gözlere dalıp ta

Öylece baka kaldığım

Belkide ben hayatın karanlık bir

Çıkmaz sokağındayım

İnanın

Sevgilim olup ta terk etti diye ardından

Günlerce hiç ağlamadım

Ya onlar farkında değildi varlığımın ya

Ben kaf dağının ardındaydım

Keşke

Bir güneş doğsa karanlık dünyama aşkı

Doyasıya yaşasam

Yalan değilse sevdası isterse zulmetse

Sabahlara kadar ağlasam

Aşkı

Hep filimler de şarkılarda, şiirlerde yaşadım

Birde iki gönül birbirini severken

Neden ayrılırlar bir türlü anlamadım

İsyansa isyan baş kaldırmaksa

Buda olmalı

İnsan sevdiği için gerekirse

Bu dünyayı yakmalı