Yaktık

Kendi halimde yaşayıp giderken

Bir çıktı karşıma feleğim şaştı

Unuturum olmaz, olamaz derken

Bir çıkmaza düştüm aklım karıştı.

Ey gönül halini gizle desem de

Kırılmış kalbe anlatmak ne mümkün

Gece, gündüz tüter şimdi gözümde

Dökün yaprağınızı dallar dökün.

Son ışıklar vururken akşamlara

Onun yokluğuna tutsak olurum

Düşerim ümitsizce açmazlara

Ben onu ararken çeker uçurum.

Sensin ey aşkımın coşkun pınarı

Dökülüp üstüme arındır beni

Hani o mahcup tanışma anları

İlk gün ki gibi hatırlarım seni.

Ya bir çıkar yolu; ya bir dönüşü

Göster ki huzurlu olayım artık

Ne olur gel; çok görme bir görüşü

Hasretle uzayan bir ömrü yaktık.